Θυρεοειδεκτομή
Θυρεοειδεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου ή ενός τμήματος του θυρεοειδούς αδένα.
Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του λαιμού και παράγει ορμόνες που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό.
Ποιες οι ενδείξεις υποβολής σε θυρεοειδεκτομή;
Οι ενδείξεις για να υποβληθεί κάποιος σε θυρεοειδεκτομή είναι:
- η υποψία κακοήθους όζου στον αδένα
- όζοι που προκαλούν έντονα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού έως και θυρεοειδική κρίση
- βρογχοκήλη που αυξάνει το μέγεθος του αδένα και προκαλεί πιεστικά φαινόμενα (δύσπνοια, δυσκαταποσία)
- οποιαδήποτε νόσος του θυρεοειδούς που δεν μπορεί να ελεγχθεί με συντηρητική αγωγή.
Η έκταση της θυρεοειδεκτομής καθορίζεται από την πάθηση και μπορεί να είναι περιορισμένη μόνο σε ένα τμήμα του θυρεοειδούς (μερική θυρεοειδεκτομή), να αφορά τον έναν από τους δυο λοβούς (λοβεκτομή) ή ολόκληρο τον θυρεοειδή (ολική θυρεοειδεκτομή) με ή χωρίς τραχηλικό λεμφαδενικό καθαρισμό.
Ποια η διαδικασία της θυρεοειδεκτομής και πόσο διαρκεί;
Κατά τον προεγχειρητικό έλεγχο θα γίνουν οι απαραίτητες αναισθησιολογικές και αιματολογικές εξετάσεις.
Η επέμβαση εκτελείται με ολική αναισθησία και διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Γίνεται τομή 3-4εκ στην πρόσθια επιφάνεια του τραχήλου σε φυσιολογική ρυτίδα του δέρματος. Μετά την αναγνώριση του αδένα γίνεται κινητοποίηση, απολίνωση των αγγείων για πρόληψη αιμορραγίας και προσεκτική αφαίρεση του. Στη σύγχρονη χειρουργική χρησιμοποιείται πάντα νευροδιεγέρτης για τον έλεγχο του κάτω λαρυγγικού νεύρου που βρίσκεται κάτω από τον θυρεοειδή και νευρώνει τον λάρυγγα. Τέλος τοποθετείται παροχέτευση που αφαιρείται την επόμενη ημέρα για την πρόληψη δημιουργίας αιματώματος. Η συρραφή του τραύματος γίνεται με πλαστική αποκατάσταση του δέρματος με στόχο την επίτευξη λιγότερο εμφανής ουλής.
Ποιες παθήσεις του θυρεοειδούς αντιμετωπίζει η θυρεοειδεκτομή;
Η θυρεοειδεκτομή αποτελεί την κύρια θεραπεία για τον καρκίνο του θυρεοειδούς και μία θεραπευτική επιλογή για τα παρακάτω:
- Όζοι θυρεοειδούς
- Υπερθυρεοειδισμός
- Υποθυρεοειδισμός
Τι συμβαίνει μετεγχειρητικά;
Το εξιτήριο δίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις την επόμενη ημέρα και η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι άμεση. Ο ασθενής επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες μετά από 3-4 ημέρες αλλά για διάστημα 2 εβδομάδων θα πρέπει να αποφεύγεται η έντονη σωματική άσκηση. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και καταπραΰνεται με απλά αναλγητικά. Μετά την επέμβαση θα χορηγηθούν αφόρου ζωής συμπληρώματα θυρεοειδικών ορμονών για υποκατάσταση του αδένα. Για σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να χορηγηθεί ασβέστιο, βιταμίνη D και αντιβιοτική αγωγή. Οι επιπλοκές είναι σπάνιες και το χειρουργείο, με τις σύγχρονες χειρουργικές μεθόδους, ασφαλές και σύντομο. Σπάνια, μπορεί να παρατηρηθεί αιμορραγία ή αιμάτωμα στον τράχηλο, πτώση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα και βράγχος φωνής σε περίπτωση τραυματισμού του νεύρου.
Πριν τη θυρεοειδεκτομή γίνεται υπερηχογράφημα τραχήλου, ορμονολογικός έλεγχος και, όπου ενδείκνυται, παρακέντηση με λεπτή βελόνα. Απαραίτητος είναι ο έλεγχος των φωνητικών χορδών με λαρυγγοσκόπηση, καθώς και προεγχειρητικός εργαστηριακός και καρδιολογικός έλεγχος με εκτίμηση αναισθησιολόγου. Θα λάβετε οδηγίες για νηστεία και για τη διακοπή αντιπηκτικών ή άλλων φαρμάκων. Ενημερώστε για αλλεργίες και προηγούμενες επεμβάσεις.
Οι σημαντικότερες αφορούν τη φωνή και το ασβέστιο. Ο ερεθισμός ή η κάκωση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου μπορεί να προκαλέσει βράχνιαση, συνήθως παροδική, ενώ ο επηρεασμός των παραθυρεοειδών αδένων μπορεί να ρίξει το ασβέστιο και να δώσει μυρμήγκιασμα ή κράμπες. Πιθανά είναι επίσης το αιμάτωμα και η φλεγμονή. Η προσεκτική τεχνική και η νευροπαρακολούθηση περιορίζουν τους κινδύνους.
Μετά από ολική θυρεοειδεκτομή απαιτείται δια βίου υποκατάσταση με θυροξίνη, ώστε ο οργανισμός να έχει τις ορμόνες που δεν παράγονται πλέον. Πρόκειται για ένα δισκίο ημερησίως, με τακτικό εργαστηριακό έλεγχο και ρύθμιση της δόσης. Μετά από μερική αφαίρεση, ο υπόλοιπος αδένας συχνά επαρκεί και η αγωγή δεν είναι πάντα απαραίτητη. Η παρακολούθηση γίνεται από ενδοκρινολόγο.
Η τομή γίνεται σε φυσιολογική πτυχή του δέρματος στο κατώτερο τμήμα του τραχήλου, ώστε να καμουφλάρεται. Αρχικά είναι ερυθρή και εμφανής, στη συνέχεια όμως ωριμάζει και ξεθωριάζει σταδιακά μέσα σε μήνες. Η τελική εικόνα εξαρτάται από τον τύπο του δέρματος και την τάση για ουλές. Βοηθούν η προστασία από τον ήλιο και η φροντίδα με σιλικόνη, κατόπιν οδηγίας.
Η νοσηλεία είναι συνήθως σύντομη. Οι περισσότεροι ασθενείς παραμένουν μία ή δύο ημέρες, ώστε να παρακολουθηθεί το τραύμα, η φωνή και τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα. Αν έχει τοποθετηθεί παροχέτευση, αφαιρείται πριν το εξιτήριο. Ο χρόνος μπορεί να επιμηκυνθεί σε εκτεταμένες επεμβάσεις, σε μεγάλες βρογχοκήλες ή αν χρειάζεται ρύθμιση του ασβεστίου. Η επιστροφή στις δραστηριότητες είναι σταδιακή.
Στους περισσότερους καλά διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς η χειρουργική αφαίρεση είναι η βασική θεραπεία και η πρόγνωση είναι γενικά ευνοϊκή. Ανάλογα με τον τύπο, το μέγεθος και τους λεμφαδένες, μπορεί να χρειαστεί λεμφαδενικός καθαρισμός, θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο και ρύθμιση της θυροξίνης. Η απόφαση λαμβάνεται από ομάδα ιατρών με βάση την ιστολογική εξέταση και την παρακολούθηση.
Το κόστος διαφέρει ανά περίπτωση. Καθορίζεται από την έκταση της επέμβασης, τη διάρκεια του χειρουργείου, την αναισθησία, τη χρήση συστήματος νευροπαρακολούθησης και ειδικών εργαλείων συγκόλλησης αγγείων, τις ημέρες νοσηλείας, την ιστολογική εξέταση και τη χρήση κλινικής. Καθοριστική είναι και η ασφαλιστική κάλυψη, δημόσια ή ιδιωτική. Για συγκεκριμένη εκτίμηση χρειάζεται κλινική εξέταση σε προγραμματισμένο ραντεβού.
